اعدام مجازاتی غیر انسانی است
مرجان افتخاری  
 

به مناسبت روز جهانی علیه مجازات اعدام
گر چه بسیاری از فعالین سیاسی بدرستی در مورد نظام سرمایه داری، مناسبات و روابط استثماری آن می نویسند و تلاش میکنند تا تمام زوایا و پدیده های نفرت انگیز اقتصادی آن چون بیکاری، گرانی، فقر، گرسنگی، بی خانمانی و بدنبال آن سایر نابهنجاری های اجتماعی مانند فحشا، اعتیاد، دزدی، خودکشی، قتل و ادمکشی را بعنوان اجزاء جدا نا پذیر مناسبات سرمایه داری بر جسته کنند، اما متاسفانه بسیاری از ما کمتر به نقش مخرب و ویرانگر مذهب، رهبران مذهبی، نقش سرکوبگر دستگاه مذهب در جامعه مبپردازیم.
به عبارت دیگر به جایگاه دستگاه مذهب در روابط و مناسبات سیاسی، حقوقی و اجتماعی و در زندگی فردی مردم کمتر بها داده شده است. کافی نیست که جایگاه مذهب را از نظر ایدئولوژیکی و طبقاتی مورد بررسی قرار دهیم، بلکه باید با توجه به شرایط مشخص یعنی حصور مذهب بعنوان یک دستگاه و سیستم منسجم سیاسی و حقوقی در قدرت پرداخته شود. آنجائی که مذهب و قدرت آن در رندگی مردم دخالت گر است.
در چنین حالتی و با شناخت عمیق تر از چنین دستگاهی است که می توان با شیوه ها و راه کارهای عملی، مبارزه ای مستمر و پیگیر را در تمامی ابعاد سیاسی، اجتماعی و فرهنگی به پیش برد. مبارزه سیاسی با درک مشخص از شرایط مشخص است که میتواند همه جانبه تر و فراگیر تر پاسخگوی نیازها و خواسته های اقشار و طبقات مختلف اجتماعی باشد. تجربه بازگشت کلیسا، فرهنگ و سیاست آن در کشورهای اروپای شرقی، اسلام فرهنگ و سنتهای عقب مانده آن در بخش آسیائی کشورهای شوروی سابق ( چند همسری و تبعیض های جنسی در ازبکستان و ...) نمونه های بسیار ملموس از نادیده گرفتن و نشناختن و یا کم بها دادن به مبارزه جدی و پیگیر با مذهب و دستگاه مذهبی است. دستگاهی که مانند هر سیستم یا نظام سیاسی و طبقاتی چار چوب ها، نظم، اهرم ها و قوانین مخصوص به خود را در جامعه و در بین مردم نهادینه، اعمال و اجراء میکند.
هدف از این توضیحات کوتاه و پرداختن به نقش مذهب در قدرت سیاسی روشن کردن این موضوع است که مبارزه طبقاتی در کشور ما چه بخواهیم و چه نخواهیم مشخصه دیگری را هم در بر میگیرد و آن مبارزه با قدرت دستگاه مذهبی، ارگانها، نهادها و در نهایت سیستم ایدئولوژیکی آن است. به عبارتی دیگر مبارزه برای جدا کردن کامل و بی قید و شرط مذهب از قدرت سیاسی و یا دستگاه دولت. کوتاه کردن دست مذهب و مذهبیون از تمامی ارگانهای آموزشی، فرهنگی و قضائی در هر سطحی. و خلاصه اینکه مذهب تنها یک باور و اعتقاد شخصی است و نه چیزی فرا تر از ان.
واقعیت این است که ما با یک حکومت استبدادی مذهبی روبرو هستیم که با تمام رژیم های دیکتاتوری بقول معروف کلاسیک متفاوت است. در هیج حکومت استبدای در این قرن زنان را بخاطر پوشش و بطور مشخص بی حجابی و یا بد حجابی مجازات نمی کنند مگر در دیکتاتوری مذهبی. در هیچ جای دنیا زنان و مردان را بخاطر رابطه های کاملا خصوصی به سنگسار محکوم نمی کنند مگر در رژیم مذهبی- اسلامی. و باز در هیچ گوشه ای از این دینای پهناور کارگران را به خاطر بر گذاری 1 ماه مه شلاق نمی زنند مگر در رژیم کاملا مذهبی. چرا که اول ماه مه نه تنها نشانه اتحاد طبقاتی کارگران سراسر جهان است بلکه بطور مشخص سمبول ایدئولوژی چپ و مارکسیستی است. ایدئولوژئی که تضاد آشتی ناپذیری با مذهب و تمام دستگاه عریض و طویل آن دارد. در هیچ گوشه ای از دنیا کودکان دختر 9 ساله را مجبور به ازدواج نمی کنند مگر در سنت و عرف واپس مانده و غیر انسانی مذهب اسلام. نمونه های حقوقی که در مورد سرکوب دولت مذهبی میتوان بر شمرد کم نیستند ولی باید به این موضوع توجه داشت که در کشور ما بخاطر ویژگی آن مبارزه با نظام سرمایه داری-روابط و مناسبات تولیدی ان جدا از مبارزه با دستگاه مذهب، قوانین قرون وسطی و سرکوبهای آن نیست.
از سوی دیگر، در اکثر کشورهای جهان در اثر مبارزات روشنفکران، احزاب و گروهای سیاسی مدافع حقوق بشر حکم اعدام بعنوان مجازات دولتی لغو شده است ولی هنوز در بسیاری از کشورها مانند چین و آمریکا مجازات مرگ همچنان ادامه دارد. طبق آمار کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل و سایر نهاد های بین المللی که در زمینه حقوق بشر فعالیت میکنند در این چند سال بیشترین امار اعدام یا مجازات مرگ در چین و سپس در ایران به اجراء گذاشته شده است. دو کشور دیکتاتوری و استبدادی که هر یک به نوعی در سرکوب مردم شباهت های بسیاری را با هم دارند. ( ممنوعیت فعالیت سیاسی، احزاب، تشکل ها سازمان ها و ...) بکار گیری سانسور در تمامی زمینه ها، سرکوب آزادیهای دمکراتیک، اندیشه، بیان و قلم... و اعدام فعالین سیاسی و یا مجرمین قضائی. دقیقا سرکوب سیاسی و اجتماعی که در هر دو کشور دیکتاتوری کاملا به هم شباهت دارند.
ولی مجازات مرگ در آمریکا یا بهتر است گفته شود امپریالیسم آمریکا دقیقا باز گو کننده بقایای تفکرات مذهبی کلیسای کاتولیک است که هنوز به قوت خود باقی است. البته در دو سال اخیر چند ایالت بطور رسمی لغو حکم اعدام را پذبرفته اند. در این کشور حکم اعدام برای سرکوب سیاسی مردم و ایجاد جو رعب و وحشت مورد استفاده قرار نمی گیرد. بلکه همانگونه که گفته شد بیشتر در رابطه با قدرت کلیسای کاتولیک نفوذ و تاثیر ان در بین مردم باید در نظر گزفت شود.
در ایران و رژیم اسلامی، خارج از اینکه مذهب اسلام اساسا دینی است خشن با قوانین و سنت های پوسیده و عقب مانده که بررسی آن در چارچوب این مطلب نیست ولی رژیم اسلامی بارها مجازات اعدام را برای سرکوب و ایجاد رعب و وحشت در بین مردم بکار برده است. تجربه نشان داده است که رژیم اسلامی برای برون رفت از بحران های سیاسی داخلی و خارجی طناب های دار را از قبل آماده کرده است.
کشتار و یا اعدام هزاران زندانی سیاسی در سراسر ایران در تابستان سال 67 دقیقا پاسخ رژیم اسلامی در شکست جنگ 8 ساله و قبول قطعنامه ای بود که بارها آنرا مچاله و دور انداخته بود. بار دیگر در سال 2006 همزمان با ارسال پرونده هسته ای به کمیسیون امنیت سازمان ملل و تبلیغات امپریالیسم آمریکا و اسرائیل در رابطه با حمله نظامی باز شاهد نصب طناب های دار و اعدام های خیابانی در سطحی گسترده بودیم. اعدام 30 نفر در تهران درست در فردای مذاکرات ژنو در ماه ژوئیه امسال در مورد پرونده هسته ای نمونه ای دیگر در مورد این ادعا است که رژیم اسلامی برای برون رفت از بحران های سیاسی داخلی و خارجی، یا ایجاد رعب و وحشت و کنار گذاشتن مردم از مبارزه چوبه های دار را آماده میکند.
موضوع دیگر که اوج وحشیگری رژیم اسلامی و نقض آشکار ابتدائی ترین حقوق انسانی است مجازات مرگ یا اعدام کودکان است. تقریبا در سراسر دنیا در هیچ جا غیر از کشورهای خاورمیانه، انجا که اسلام دین رسمی دولتی است کودکان را اعدام نمی کنند. مجازاتی که بارها از طرف مجامع مختلف بین المللی، سازمان ها و گروه هائی که در زمینه حقوق بشر و کودکان فعال هستند محکوم شده است.
از انجائی که مجازات اعدام یا مرگ برای مردم اروپا و بسیاری دیگر از کشورها بعنوان نقض حقوق بشر و مجازاتی غیر انسانی و بر بر شناخته شده است به نظر ساده تر میاید که با کمک تعداد زیادی از این نهاد ها فشار بیشتری را در مورد لغو حکم اعدام به رژیم اسلامی تحمیل کنیم. تجربه نشان داده است که فشار این مجامع که اتفاقا دولتی هم نیستند و در سطح بین المللی شناخته شده اند موءثر تر بوده تا روش های دیگر.

Eftekhari_Marjan@yahoo.com

اعدام در ایران؛ اجرای شریعت یا پیروی از حقوق بشر

امیر زمانی فر

رادیو فردا : اعدام با گیوتین، اعدام با سوزاندن، تیرباران، صندلی الکتریکی، تزریق سم و طناب دار، تنها بخشی از راه هایی هستند که بشر برای اعدام، ابداع کرده است.

با این حال، هر چه زمان می گذرد، شمار کشورهایی که به جمع مخالفان اعدام می پیوندد، افزایش می یابد. مجازات اعدام تاکنون در ١٣۷ کشور جهان لغو شده است.

در ایران که از نظر شمار اعدام شدگان در جهان پس از چین دومین کشور جهان است، از ابتدای سال جاری میلادی، بیش از دویست تن اعدام شده اند.

دوره زندان باقی پایان یافت؛ باقی آزاد شد

دوره زندان یک ساله عمادالدین باقی رسما پایان یافت. باقی از فعالان سرشناس حقوق بشر در ایران و پژوهشگر ونویسنده ای است که 27 کتاب و مجموعه مقاله در کارنامه 30ساله نویسندگی اش دارد و برخی کتاب های او به زبان عربی ترجمه و در کشورهای عربی منتشر شده یا در دست انتشار هستند.او بیش از 25 سال است برای مطبوعات قلم زده و سردبیری برخی نشریات را نیز برعهده داشته است و در سال جاری به عنوان روزنامه نگار بین المللی سال2008 از سوی بنیاد مطبوعات بریتانیا برگزیده شد و پیش از آن نیز دو جایزه بین المللی حقوق بشر را دریافت کرده بود. باقی که نزدیک به 3سال زندان بخاطر مقالاتی در مطبوعات اصلاح طلب درباره موضوع اعدام و قصاص و قتل های زنجیره ای را در سابقه خود داشت مجددا در22مهر ماه سال گذشته در جریان بازپرسی از پرونده انجمن دفاع از حقوق زندانیان- که باقی موسس و رئیس سابق آن بود- ناگهان با اجرای حکم قبلی یک سال حبس درمورد برخی از مقالاتش در مطبوعات در سال 1378 و 1379 بازداشت و روانه یکی از سلول های بازداشتگاه 209 امنیتی وزارت اطلاعات شد. وی به نگهداری اش در ایزوله کامل اعتراض کرد و به دلیل دو حمله پی در پی در سلول به بیمارستان و از آنجا به بند عمومی منتقل شدسپس به وی مرخصی استعلاجی داده شد.

اعتراض به افزایش نقض آزادى اندیشه و بیان در ایران

کنگره سالیانه انجمن بین‌المللى قلم International PEN که در تاریخ ۱۷-۲۲ سپتامبر ۲۰۰۸ در بوگوتا پایتخت کلمبیا برگزار شد، طى قطعنامه‌اى با رأی مطلق به افزایش نقض آزادى اندیشه و بیان در ایران و ادامه‌ى تهدید، محاکمه و حبس نویسندگان و روزنامه‌نگاران در ایران اعتراض کرد.

در حالی که در تمام کشورهای دنیا روز جهانی کودک دارای ارزشی تاریخی است و در این روز بر اولویت نهادن حقوق کودکان تاکید می نمایند در کازرون ، کوشه ای از شهر تاریخی شیراز که دارای فرهنگ تاریخی غنی و پرباری است محمد رضا حدادی که در ۱۵ سالگی به اتهام قتل عمد دستگیر و به دلیل فقر مالی، بی تجربگی و اغفال، قتل دیگری را گردن گرفت قرار است درست یک روز پس از روز جهانی کودک و در تاریخ ۱٨ مهر ماه سال ۱٣٨۷ به دار آویخته شود .

ماجرای تشکیل پرونده محمد رضا از این قرار است که در تاریخ ٣۰/۵/۱٣٨۲ آقای حسین رحمت به مرجع انتظامی اعلام می کند که پدرش بنام محمد باقر در روز ۲٨/۵/۱٣٨۲ کازرون را به مقصد شیراز ترک و تاکنون مراجعه ننموده است ایشان در تاریخ ٨/۶/۱٣٨۲ اعلام می کنند که اتومبیل پدرش بعد از یازده روز در روستای فتح آباد کازرون پیدا شده است. تحقیقات قضایی و پلیسی درخصوص مفقودی محمد باقر انجام و در جریان رسیدگی، شخصی بنام مهدی ساسانی اقرار می نماید که در ارتکاب سرقت اتومبیل و کشتن راننده، وی و افرادی به نامهای محمد قربانی ، تقی و کریم دخالت داشته اند .

در تاریخ ۲۰/۷/٨۲ کریم حدادی دستگیر و اظهار می دارد : « .... من به اتفاق مهدی ساسانی و تقی حدادی و محمد روبروی امام زاده سید حسین ساعت ۱۱ یا ۱۲ شب بود که ایستادم بغل جاده، یک پیکان سواری جوانان نارنجی رنگ از کازرون آمد، محمد قربانی و تقی حدادی دست بلند کردند پیکان هم ایستاد و ما سوار شدیم از قائمیه رد شدیم به طرف شیراز . محمد به راننده گفت که یک رفیق داریم او را سوار کن کرایه ات را می دهیم راننده قبول کرد در بین راه به بهانه دستشویی، راننده ، خودرو را متوقف کرد و پیاده شدیم من و محمد رفتیم داخل دره و مهدی و تقی پهلوی راننده ماندند راننده می خواست آب به داخل رادیاتور ماشین بریزد که تقی سنگی برداشت و از پشت به سر راننده زد و راننده روی زمین افتاد. بعد من و محمد از پائین آمدیم بالا و به اتفاق مهدی و تقی چند مشت هم به سر و صورت و سینه راننده زدیم و بعد جنازه او را داخل صندوق عقب پیکان انداختیم و او را تا حکیم باشی و رشن آباد آوردیم در راه متوجه شدیم که پیرمرد راننده هنوز جان دارد و سرو صدا می کند و تقی که پسر عموی من می باشد پشت فرمان نشسته بود از رشن آباد به طرف جاده خاکی کوره کچی رفتیم تقی ماشین را متوقف کرد و درب صندوق عقب را باز کرد پیرمرد هنوز جان داشت مهدی ساسانی با چوب دو دفعه به بدن پیر مرد زد و روی زمین افتاد بود که محمد و تقی تسمه پروانه ای آورده و دور گردن پیر مرد انداختند و او را خفه کردند سپس تقی گفت جنازه را آتش بزنیم و بنزین تهیه کردیم و جنازه را آتش زده داخل گودالی قرار دادیم و روی گودال را پر از خاک کردیم و رفتیم .

پزشکی قانونی علت دقیق فوت را تشخیص نداده لیکن اعلام نموده که ضربه مغزی و شکستگی استخوان جمجمه می تواند یکی از دلایل آن باشد.

در اثنای رسیدگی محمد رضا حدادی که در آن زمان سنش ۱۵ سال وشش ماه بود دستگیر می شود و در جلسات اولیه رسیدگی اعلام می دارد که مقتول را او با تسمه پروانه خفه کرده است در تاریخ ٨/٨/٨۲ مجدداً محمد رضا حدادی در جلسه رسیدگی به دادگاه ، اتهام سرقت و قتل را به عهده گرفته و اقرار به ارتکاب جرم می نماید .

چند روز پس از جلسه محاکمه مادر محمد رضا به ملاقاتش می رود و محمد رضا به او می گوید که آیا به وی پولی پرداخت نموده اند یا خیر مادرش به وی جواب منفی می دهد پس از آنکه ایشان متوجه می شود که فریب دیگر متهمین را خورده است طی نامه ای در تاریخ ۱٣/٨/٨۲ به دادگاه اعلام می دارد که یکی از متهمین وعده پول و دیگر وعده های واهی را داده و به این طریق فریب، دیگر متهمین که از لحاظ عقلی و فکری وسنی بزرگتر از موکل بوده اند را خورده است در حالیکه در ارتکاب جرم قتل هیچ نقشی نداشته است .

در نهایت دادگاه بدون تحقیق نسبت به ادعای محمدرضا و انکار وی در تاریخ ۱۶/۱۰/٨۲ سلب حیات مقتول توسط محمد رضا حدادی را مسلم دانسته و با استدلالاتی به صرف اقرار محمدرضا وی را به قصاص نفس محکوم و به استناد ماده ۶۲۱ قانون مجازات اسلامی به لحاظ شرکت در آدم ربایی به تحمل ۱۵ سال حبس و به استناد ماده ۶٣۶ همان قانون به تحمل یک سال حبس به لحاظ مخفی کردن جسد مقتول محکوم و دیگر متهمین را نیز به حبس های طولانی مدت به اتهام آدم ربایی و مخفی نمودن جسد و جنایت بر میت محکوم می نماید .

متهمین به دادنامه صادره اعتراض می نمایند که با ارجاع پرونده به شعبه ۴۲ دیوانعالی کشور در تاریخ ۱۲/۴/۱٣٨۴ قضات شعبه، دادنامه صادره را فاقد اشکال موثر دانسته و ابرام می نمایند .

پس از آنکه دادنامه صادره به محمدرضا ابلاغ شده ، چون حقش را تضییع شده انگاشته بود با بدست آوردن دلایل جدید از جمله اقرار دیگر متهمین بر بی گناهیش تقاضای اعمال ماده ۱٨ مبنی بر اعاده دادرسی و رسیدگی مجدد را می نماید که شعبه سوم تشخیص دیوانعالی کشور درخواست وی را مردود اعلام می نمایند در حالی که جا داشت به دلیل ارزش جان آدمی، تحقیقات مفصلی در این خصوص انجام می پذیرفت محمدرضا بارها اعلام نموده است که متهمین وی را اغفال نموده و پیشنهاد پرداخت وجه به خانواده اش را داده اند از طرفی یکی از آنها به وی قول داده است که اگر قتل را به گردن بگیرد سعی می کند دختر عمه اش را برای خواستگاری کند چون محمدرضا به این دختر علاقه داشته و از طرفی وضعیت مالی خود و خانواده اش بسیار ضعیف بود لذا بنا به دلایل فوق و به علت کم عقلی و صغر سن، ارتکاب جرم قتل را به عهده می گیرد.

در حال حاضر محمدرضا در زندان عادل آباد شیراز بسر می برد و پرونده اتهامی وی با قطعیت احکام، به اجرای احکام دادگستری کازرون ارسال و دادیار رسیدگی کننده به پرونده، بدون اینکه زمان اجرای حکم را به اینجانب ابلاغ نماید روز با تعجیل روز ۱٨ مهر ماه را برای اجرای حکم قصاص نفس تعیین نموده است.

محکومیت و تعیین زمان برای اجرای حکم محمد رضا حدادی در حالی است که صرفنظر از ایرادات بسیاری که در پرونده وجود دارد در سال ۱٣۷۲ کنوانسیون حقوق کودک وارد صحن علنی مجلس شورای اسلامی گردید و نمایندگان مجلس با اکثریت آراء مواد آنرا به تصویب رساندند پس از آنکه کنوانسیون به شورای محترم نگهبان ارجاع گردید، اعضای شورای با حق شرط، کنوانسیون حقوق کودک را تأیید نمودند.

شورای محترم نگهبان در نظریه شماره ۵۷۶۰ مورخ ۴/۱۱/۱٣۷۲ خود به مجلس شورای اسلامی، مشخصاً موارد مخالفت کنوانسیون را با موازین شرع به این شرح اعلام داشت:« بند ۱ ماده ۱۲ و بند های ۱و٣ ماده ۱٣ و بند ۱و٣ ماده ۱۴ و بند ۲ ماده ۱۵ و بند ۱ ماده ۱۶ و بند د قسمت ۱ ماده ۲۹ مغایر موازین شرع شناخته شد.» نتیجه اینکه به غیر از موارد یاد شده، دیگر مواد کنوانسیون هیچگونه مغایرتی با شرع نداشته و در محاکم دادگستری مستند به ماده ۹ قانون مدنی که مقرر می دارد:« مقررات عهودی که بر طبق قانون اساسی بین دولت ایران و سایر دول، منعقد شده باشد در حکم قانون است.» لازم الرعایه می باشد.

ماده ٣۷ کنوانسیون حقوق کودک مقرر می دارد: کشورهای عضو تضمین خواهند کرد که:

«......... مجازات مرگ یا حبس ابد بدون امکان آزادی، نباید در مورد جرمهایی که اشخاص زیر ۱٨ سال مرتکب می شوند اعمال گردد.»

نتیجه اینکه صدور حکم به سلب حیات ( قصاص نفس ) محمدرضا حدادی که در تاریخ ۲۷/۱۲/۱٣۶۷ به دنیا آمده است و دیگر اشخاصی که در سن زیر ۱٨ سال مرتکب جرم می شوند بر خلاف صریح قانون بوده و دادنامه های صادره از این حیث مخدوش است و در صورتیکه حکم صادره اجرا گردد محمدرضا حدادی با وجود ایرادات بسیاری که در پرونده وجود دارد برخلاف قانون به دار آویخته شد.

محمد مصطفایی (وکیل محمدرضا حدادی)

منبع: کمیته ی گزارشگران حقوق بشر

بازداشتهای بلوچستان همچنان ادامه دارد

فعالان حقوق بشر در ایران

فعال مذهبی به نام امیر حمزه کردی از طلاب حوزه علمیه مدینه العلوم شهر خاش توسط نیروهای دستگیر و به نقطه نامعلومی منتقل گردیده است ، تاکنون خانواده نامبرده موفق به کسب اطلاعی از سرنوشت نامبرده نگردیده اند و کماکان در بی خبری و نگرانی از وضعیت این فعال مذهبی به سر می برند.

همچنین طبق گزارشهای دریافتی طی چند روز گذشته چند جوان سنی از طایفه حسن زهی در شهر زاهدان توسط نیروهای امنیتی دستگیر شده اند ، اتهام وارده به این جوانان پخش فیلم تخریب حوزه علمیه اهلسنت در زابل بوده است. اسامی و مکان نگهداری آنان تاکنون مشخص نگردیده است.

IPN

شرکت های نفتی باید به رهبران ایران اعلام کنند که اعدام نوجوانان پذیرفتنی نیست

اعتراض به افزایش نقض آزادى اندیشه و بیان در ایران

کنگره سالیانه انجمن بین‌المللى قلم International PEN که در تاریخ ۱۷-۲۲ سپتامبر ۲۰۰۸ در بوگوتا پایتخت کلمبیا برگزار شد، طى قطعنامه‌اى با رأی مطلق به افزایش نقض آزادى اندیشه و بیان در ایران و ادامه‌ى تهدید، محاکمه و حبس نویسندگان و روزنامه‌نگاران در ایران اعتراض کرد.

• سازمان حقوق بشر کردستان، با انتشار اطلاعیه ای در سی و هفمین روز اعتصاب غذای زندانیان کرد، ضمن صحه گذاردن بر مطالبات برحق زندانیان اعتصابی و ارج نهادن بر پایداری و استقامت آن ها، از تمامی اعتصاب کنندگان خواسته است با شکستن اعتصاب خویش از بروز هرگونه اتفاق ناگوار که می‌تواند عواقب جبران ناپذیری برای سلامتی‌شان داشته باشد، جلوگیری نمایند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ۱۱ مهر ۱٣٨۷ -  ۲ اکتبر ۲۰۰٨

در حالی به چهلمین روز اعتصاب غذای سراسری زندانیان سیاسی و مدنی کُرد در شهرهای مختلف نزدیک می‌شویم که خبرهای نگران کننده‌ای‌ از وضعیت جسمی زندانیان معتصب در نتیجه‌ی طولانی شدن این اعتصاب به گوش می‌رسد و این اخبار باعث افزایش نگرانی خانواده‌های زندانیان و فعالان و مدافعان حقوق بشر نسبت به خطر جدی که جان اعتصاب کنندگان را تهدید می‌کند گردیده است.
هر چند در طول این مدت مسئولین زندان‌ها بی‌توجه به خواسته‌های انسانی و قانونی زندانیان اعتصاب کننده به اشکال مختلف و با اعمال فشارهای گوناگون سعی در پایان دادن به این حرکت جمعی و مدنی زندانیان داشته‌اند اما اعتصاب کنندگان همچنان بر مطالبات خویش پای فشرده و در برابر این فشارها مغلوب نگشته‌اند و بر ادامه‌ی اعتصاب خود تا تحقق خواسته‌های‌شان اصرار دارند.
اما آن‌چنان که گفته شد با گذشت ٣۷ روز از آغاز این اعتصاب ـ که گذراندن آن برای شماری از این زندانیان در شرایط سخت و دشوار سلول‌های انفرادی بوده است ـ خبرهای رسیده حاکی از به وخامت گرویدن حال بسیاری از زندانیان می‌باشد، که از این میان می‌‌توان به انتقال هدایت غزالی دانشجوی زندانی به بهداری زندان اوین به دلیل دچار شدن به عوارض جسمی ناشی از اعتصاب غذا اشاره کرد.
از این رو به نام سازمان حقوق بشر کردستان ضمن صحه گذاردن بر مطالبات برحق زندانیان معتصب و ارج نهادن بر پایداری و استقامت ایشان، از تمامی اعتصاب کنندگان خواهش می‌کنیم تا با شکستن اعتصاب خویش از بروز هرگونه اتفاق ناگوار که می‌تواند عواقب جبران ناپذیری را در رابطه با وضعیت جسمی و سلامتی‌شان در پی داشته باشد و منجر به خطر افتادن جان ارزشمندشان گردد جلوگیری نمایند.
همچنین بار دیگر هم‌صدا با اعتصاب کنندگان درخواست خود را از مسئولان ذی‌صلاح در سازمان زندان‌ها و دستگاه قضایی مبنی بر مورد توجه قرار دادن مطالبات زندانیان و تلاش در جهت بهبود شرایط زندان و رفتار با زندانیان و نیز لغو احکام اعدام و تبعید فعالان سیاسی و مدنی تکرار می‌کنیم و آنان را نسبت به مسئولیت و وظیفه‌ی قانونی‌ خود در رسیدگی به خواسته‌های زندانیان و حفظ سلامتی آن‌ها هشدار می‌دهیم.

 اطلاعیه مطبوعاتی :جان هفده زندانی سیاسی در معرض خطر است

 به نام آزادی

زندانیان سیاسی کرد به نامهای "احسان توپوز ، مراد دیار ، علی ‌احمد سلیمان ، مصطفی علی احمد ، بلال چی لی گر ، نهاد تونجه‌ر ، عمر چاپراز ، جمهور ازگوچ ، یوسف اتساز" از تاریخ اول شهریورماه سال جاری برای احقاق مطالبات حقوقی خود دست به اعتصاب غذا در زندان مرکزی ارومیه زدند ، نامبردگان در بیست و چهارمین روز اعتصاب غذای خود به عنوان گفتگو با مسئولین زندان برای احقاق خواسته های خود به سلول انفرادی منتقل گردیدند.

خشونت و ترور در کردستان

دویچه وله :دو فعال سیاسی و مدنی و یک روحانی اهل سنت، در روزهای اخیر در سقز و مهاباد مورد حمله مرگبار افراد ناشناس قرار گرفته‌اند. یکی از قربانیان، برادر معلم کرد زندانی، انور حسین پناهی است. اشرف حسین پناهی در حال حاضر در وضعیت مرگ مغزی قرار دارد. دو نفر دیگر کشته شده‌اند.

حکم اعدام برای جرم در 16 سالگی

پرونده علی مهین ترابی در‎ ‎مصاحبه با عبدالصمد خرمشاهی 

سارا مقدم

شش سال پس از ارتکاب جرم توسط یک نوجوان 16 ساله و صدور حکم اعدام برای وی، دادگاه صالح به رسیدگی به ‏پرونده وی کماکان در پرده ابهام قرار دارد. ‏

پرونده علی مهین ترابی محکوم به اعدام، پس از نقض در دیوان عالی کشور به شعبه هم ارز فرستاده شده بود که ریاست ‏شعبه، با فرستادن پرونده به دادگاه کیفری استان، این شعبه را برای رسیدگی به این پرونده صالح تشخیص نداد. دادگاه ‏کیفری استان نیز با توجه به زیر 18 سال بودن متهم در زمان ارتکاب جرم، بررسی این پرونده را در صلاحیت خود ‏ندانست و اینک دیوان عالی کشور باید برای تعیین تکلیف پرونده این متهم، دادگاه صالح را تعیین کند. ‏

صدها فعال مدنی خواستار توقف احکام اعدام در ایران شدند

رادیو فردا :بیش از یک هزار و ۴۰۰ فعال فرهنگی و اجتماعی در نامه‌ای خطاب به آیت‌الله محمود هاشمی شاهرودی رییس قوه قضائیه ایران، خواستار توقف احکام اعدام همه متهمان به‌ ویژه زندانیان سیاسی شدند.

در این نامه، با اشاره به ابهامات موجود در برخی از احکام منجر به اعدام از جمله پرونده یعقوب مهر نهاد، روزنامه نگار بلوچ، اصرار بر ادامه «سیاست‌های خشن و غیر انسانی» و «تساهل در سلب حق حیات انسان‌ها» ، عامل وارد شدن «آثار سوء جبران‌ناپذیر و لطمات شدید بر وجدان عمومی و احساس دینی جامعه» و «تشدید و باز تولید خشونت در جامعه» و تهدید وحدت ملی و انسجام اجتماعی خوانده شده‌ است.

درخواست پایان خشونت‌ها علیه فعالان آذربایجان

گروهی از فعالان مدنی با صدور بیانیه‌ای از مقامات جمهوری اسلامی خواستند که به «خشونت‌ها» علیه روزنامه‌نگاران و فعالان آذربایجان پایان دهند.

این بیانیه پس از آن منتشر می‌شود که مقامات امنیتی ایران ۲۰ شهریور ماه امسال، ۱۸ فعال آذربایجان از جمله چند روزنامه‌نگار را در تهران دستگیر کردند.

در این بیانیه که به امضای گروهی از فعالان فرهنگی، اجتماعی و سیاسی رسیده و نسخه‌ای از آن به دفتر رادیو زمانه ارسال شده، آمده است که: «متاسفانه هر روز بر دامنه‌ فشارهای مضاعف بر فعالان و روشنفکران فرهنگی - مدنی آذربایجان افزوده می‌شود.»

• هرگز یک «قتل ناموسی» موجب برانگیختنِ چنین عواطفی در بالاترین مدارج حکومت نشده بود. رئوف کلاسرا می گوید «این یک به خود آمدن واقعی است». فمینیست ها اقرار می کنند که مبارزه ی آنها، که تا حدود پانزده سال قبل بسیار دشوار و درک نشده مانده بود، امروز در میان طبقات سیاسی از طنین رو به رشدی برخوردار شده است ...

قربانیانِ «قتل های ناموسی» تنها در سال ۲۰۰۷ بیش از ۶۰۰ زن به قتل رسیده اند. در تصویر این زنان قربانیان اسیدپاشی اند.


خواهران ۱۶ تا ۱٨ ساله بودند. حمیده، رقیه و رحیمه در باباکوت روستایی واقع در بلوچستان، ولایتی خشک در جنوب غربی پاکستان، در کنجِ مرزهای ایران و افغانستان، جایی که روی زمین تنها ماسه و سنگلاخ و تخته سنگ های صیقل خورده از باد یافت می شود، زندگی می کردند. حالا دیگر مرده اند، زنده به گور در گوری جمعی. قربانیان «قتلی ناموسی»، که در اثر وحشی گری بی مثالش، وجدان عمومی پاکستان را، پاکستانی که در اثر تکرار با این نوع جنایات به نوعی خو گرفته، از هفته ها پیش جریحه دار کرده است.
حمیده، رقیه و رحیمه به نام سنت کشته شدند. جنایـت آنها این بود که تصمیم گرفته بودند با مردی که خود برگزیده اند، ازدواج کنند و ازدواج با عموزاده های برگزیده ی ایل – عمرانی- را نپذیرفتند.

• جمعی از نویسندگان، هنرمندان، فعالین فرهنگی- مدنی و فعالین حقوق بشر ضمن صدور بیانیه‌ای خواستار توقف نقض حقوق بشر در آذربایجان و رفتارهای خشونت آمیز با فعالان مدنی هویت خواه آذربایجان شدند. در این بیانیه تصریح شده است: مسائل آذربایجان، نه با خشونت و تهدید و نقض حقوق بشر، بلکه با ایجاد فضای توسعه فرهنگی، اجتماعی و امکان دسترسی به مطالبات اولیه‌ی آذربایجانیان و سایر اقوام مرتفع خواهد شد ...

احمدی‌نژاد فریبکاری می‌کند

^{قاتل پسر 24 ساله ارمنی به دلیل کافر بودن مقتول قصاص نخواهد شد}

^{جوان 25 ساله‌ای که با انگیزه سرقت و اختلاف حساب بر سر معامله مواد مخدر جوان 24 ساله را به قتل رسانده بود از سوی بازپرس جنایی مجرم شناخته شد. به گزارش فارس، ساعت یک ظهر روز 8 اسفند سال گذشته ما‡موران کلانتری 127 نارمک از وقوع یک فقره نزاع و درگیری منجر به ضرب و جرح با خبر شدند و با حضور در صحنه دریافتند فردی به نام ژرژ 24 ساله بر اثر اصابت یک ضربه چاقو به ناحیه قفسه سینه‌اش مجروح شده که پس از انتقال به بیمارستان بر اثر جراحت وارده فوت کرده است. شهریاری بازپرس شعبه هفتم دادسرای امور جنایی تهران در خصوص این پرونده، گفت: یکی از همراهان مقتول مدعی شد فردی 25 ساله به نام مجتبی با ژرژ درگیر شده و وی را به قتل رسانده است. بررسی در خصوص شناسایی مجتبی و محل اختفایش صورت گرفت تا متهم به قتل در کارگاه پدرش شناسایی و دستگیر شد. وی ادامه داد: مجتبی در بازجویی اولیه به ارتکاب قتل اعتراف کرد و مدعی شد بر سر خرید و فروش مواد مخدر با ژرژ درگیر شده و او را به قتل رسانده است. بازپرس شعبه هفتم دادسرای امور جنایی تهران گفت: تحقیقات در خصوص زوایای پنهان این پرونده آغاز شد و صحت ادعای متهم به قتل بررسی شد و در نهایت مشخص شد سرقت و اختلاف بر سر معامله مواد مخدر عامل درگیری و قتل بوده است. شهریاری افزود: با توجه به تکمیل شدن اطلاعات و انجام تحقیقات، مجتبی مجرم شناخته شد اما بر طبق ماده 207 قانون مجازات اسلامی مجرمان مسلمان به اتهام قتل کافران قصاص نخواهند شد اما همچنان تصمیم درخصوص این پرونده با قاضی دادگاه است.}

^{منبع : روزنامه آفتاب یزد}

به یاد همه کودکان، زنان و مردانی که حلق آویز شدند

مرگ براثر حلق آویز چگونه رخ می‌دهد

سهیلا وحدتی

اعتراض به بازداشت فعالین قومی

رئیس جمهور در سفر؛ فعالین در زندان

یک هفته با حقوق بشر -

عفو بین‌الملل نگران وضعیت فعالان آذربایجانی در بند

سازمان عفو بین‌الملل در روزهای دوشنبه اول، و سه شنبه دوم مهر ماه، با انتشار اطلاعیه‌هایی نسبت به بدرفتاری با فعالان دانشجویی و مدنی آذربایجانی در ایران، که هم اکنون در حبس به سرمی‌برند، ابراز نگرانی کرد.

بلوچستانءِ اُستمانءِ گــَل
حزب مردم بلوچستان 

Balochistan People's Party 

 Continuous increasing suppression against Sunni Baloch in Iran‏

24-09-2008 

Balochistan with its rich mineral resources is the most strategically located region in Iran,  Pakistan and Afghanistan. Balochistan is in these countries only gate-way to deep sea waters and the connecting point of Middle-East with the Indian sub-continent and the Far-East. This strategic importance of Balochistan is a matter of concern for economic and political security of the whole region. On the other hand, this strategic importance has not only brought peace and prosperity for people of Balochistan but has been a reason for suppression of this people by the countries dividing Balochistan.

A natural reaction of the Baloch people to this suppression is reflected in nationalist and religious resistance movements in Balochistan. While in Pakistan and Afghanistan, the resistance movement has mainly nationalistic demands, in Iran being a Shiite-religious state, it has both nationalistic and religious demands. Ira